De kerk

De kerk bestaat uit een eenbeukig bakstenen gebouw met een driezijdig gesloten koor. Boven de westgevel een houten met leien bekleed torentje, inwendig een houten tongewelf op muurstijlen en met ribben en verder een trekbalk met gotische sleutelstukken en korbelen. In de kerk zijn een eenvoudige houten preekstoel uit 1690, een doopvont uit de 15e eeuw, een pastoor- of priesterzerk uit 1520 en enkele grafzerken uit de 17e eeuw aanwezig. In de toren hangt een klok uit 1606.

De naam Pieterman is mogelijk ontleend aan een 17e eeuwse schout die eigenaar was van de herberg die in de buurt van de kerk stond.

De kerk is waarschijnlijk gebouwd in de 14e eeuw, rond 1334 en daarmee is de kerk de oudste kerk van de Zwijndrechtse Waard. Archeologisch onderzoek wees uit dat in de 15e eeuw de kerk ingrijpend is veranderd. Fundamenten zijn gevonden buiten het bouwwerk en deze tonen een groter schip dan het huidige. In 1790 is de kerk verbeterd en verfraaid en in 1839 behoorlijk gerestaureerd.

In 1924 is de toren vernieuwd en verdween de achthoekige spits om plaats te maken voor een vierkante. Op een afbeelding van Jacobus Stellingwerf uit 1667 prijkt de kerk met een volwaardige toren in plaats van het ons bekende daktorentje. Inderdaad zijn door de Historische Vereniging Zwijndrecht fundamenten gevonden. Deze zijn na ontdekking weer met aarde bedekt.

In 1959 werden de consistoriekamer en de aanbouw tegen het schip afgebroken en herbouwd vanwege de slechte staat. De consistoriekamer werd daarbij vergroot. In 1985 werd er gerestaureerd voor 1,3 miljoen gulden. Zonder deze restauratie zou de kerk waarschijnlijk verloren zijn gegaan door inklinking van de grond.

In 2013 is een orgel van Michaël Maarschalkerweerd geïnstalleerd, gerestaureerd door orgelbouwer Scheuerman uit Rotterdam. Dit orgel is gebouwd in 1887 voor het klooster Notre Dame des Soers in Voorschoten. Later ging het naar de Heilige Theresiakerk te Maarn en daarna stond het in een kerk te Breukelen. De speel- en registertractuur zijn zuiver mechanisch, een techniek die al 5 eeuwen wordt toegepast en bewezen heeft zeer betrouwbaar te zijn. In de Willibrorduskerk te Rhoon staat een orgel dat identiek is aan het orgel van de Pietermankerk. Om het orgel voor de Protestantse eredienst geschikt te maken is het met 2 registers uitgebreid, een Woudfluit 2 op het manuaal en een Subbas 16 op het pedaal. Het orgel heeft de volgende dispositie: Manuaal: Prestant 8/ Holpijp 8; b/d/ Viola di Gamba 8/ Fluit 4/ Woudfluit 2 (uitbreiding). Pedaal: Aangehangen aan het manuaal/ Subbas 16 (uitbreiding met een zelfstandig register).